Kot bengalski to idealny wybór dla każdego, komu marzy się oryginalny pupil. Jego rozmiary i charakter nie odbiegają co prawda od standardów kota domowego, ale futerko nie pozostawia wątpliwości - jego przodkami musiały być duże, dzikie koty. Świadczy tez o tym jego druga nazwa - "leopardeta".

Historia kotów bengalskich

W latach 60. XX wieku amerykańska biolog Jean Mill zapragnęła stworzyć kota domowego wyglądem przypominającego lamparta. W tym celu zaczęła krzyżować koty domowe z kotem bengalskim (Prionailurus bengalensis) - ssakiem z rodziny kotowatych.. W krzyżówkach udział brały między innymi amerykańskie koty krótkowłose, abisyńskie i egipskie Mau. Dwa pierwsze mioty (F1 i F2) okazały się jednak zbyt podobne do dzikiego ojca i to nie tylko rysunkiem na futerku, ale także charakterem. Koty te absolutnie nie nadawały się na domowych pupili. Dodatkowo kocury z tych miotów okazały się bezpłodne. Dopiero w późniejszych pokoleniach koty zatraciły swoją "dzikość", stały się mniej płochliwe i agresywne w stosunku do ludzi.

W 1991 roku wzbogacono pule genetyczną kotów bengalskich poprzez włączenie do hodowli dwóch kotek wymarłej rasy Bristol, będącej hybrydą kota domowego i dzikiego południowoamerykańskiego margaja. To dzięki nim otrzymano koty o bardziej dzikim wyglądzie i umaszczeniu w formie rozetek. Kot bengalski to duży, mocno...